ما همانیم که به همه چیزعادت می کنیم !

حتی به نبودن در اوج بودن ...!!!

تو اما،

هرگز ،

عادت نکن به من ،

وبه دلشوره هایت...!

چرا که می ترسم

با دلواپسی هایت،

عاشق ترم کنی ... !

«س .ز.یوسفی»

زمان آدمها را عوض نمی کند. زمان حقیقت آدمها را آشکار می کند...

کلاس خالی و من استاد،

نشسته روی این سکوی بی بنیاد!

تمام حرف هایم پوچ،

تمام ایده هایم باد...

دلم میخواد زمان را بازگردانم ،

به سال یکهزاروسیصدوهشتاد!

ولی افسوس رویا بود و

یک حس توهم در خماریهای پی در پی...